Arkadaşlarım mızıka hediye etmişti 18 yaşıma girerken.

Hatırlamayı sevdiğim günlerden, burada da dursun istedim.

Mutlu surat, hediyenin çıkarılışını izliyor..

Çalması kolay değil, küçücük bir şey ama her delikten birkaç ses çıkıyor, notaları tutturabilmek için alıştırma yapmak gerekiyor epey. Havayı iyi yönlendirmek gerekiyor sonra, hem el hem nefes hem de dudaklar ile. 

Bir ara çalıyordum az biraz. O aralardan bir kesit:

Gizledim videoyu, linki bize özel..